เชิดชูครู       ก่อนฝันหวานหว่านไว้ในดวงจิต   ก่อนจะคืบคลานคล่องวิ่งว่องดี       ก่อนรู้หลบเป็นปีกหลีกวิบัติ ก่อนจะเป็นไม้แก่เกินเยียวยา        ทั้งที่รักแลเห็นเป็นแบบอยาง    ทั้งที่หวั่นจำใจให้จำนน       ทั้งที่เฝ้าบันดาลใจให้ความหวัง  ทั้งที่มอบแววตาหวาดระแวง       แต่วันนี้ชีวิตจึงคิดใคร่    เป็นมนุษย์หนึ่งได้ในวันนี้              ครูผู้สร้าง ครูผู้ให้ ไทยทั้งชาติ  สอนให้ศิษย์คิดเป็นเช่นวิญญู           สามร้อยหกสิบห้าวันกี่พันจบ กตัญญูย่อมรู้แจ้งแจ่มใจตน         ใช่เพราะบุญจุนเจือเกื้อชีวิต ที่ผิดทิศก็ถูกทางควรสัญจร   ก่อนเริ่มคิดรู้ความตามวิถี ก่อนวจีเจื้อยแจ้วจำนรรจา ก่อนถนัดเชิงรุกทุกทิศา  มีครูบามาไม่น้อยหลายร้อยคน ยกท่านอ้างทุกคำนำกุศล ระวังตนจงอย่าเป็นเช่นเคยแคลง มืดประดังกี่ด้านท่านแถลง เดิมอ่อนแอก็แกร่งขึ้นทันที ชอบหรือชังอย่างไรมิใช่ที่ เนื่องเพราะมีเมตตาพระคุณครู สารพันสรรพศาสตร์ประเสริฐหรู ยึดความรู้คู่ “คลองธรรม” นำปวงชน วันครูจักเวียนครบกี่พันหน น้อมกมลอิ่มอุราอุ่นอาทร แต่เพราะศิษย์มีครูเป็นผู้สอน จึงยอกรกราบเทิดเชิดชูครู โดย นางสาวนิสิตา  อยู่อำไพ